چون درختی اندر اقصای زمستانم
بی كه پندارد بهاری بود و خواهد بود ...
هر كو نكشت مهر و زخوبي گلی نچيد
در رهگذار باد ، نگهبان لاله بود ...
عكس اول : زمستان ۸۳ - توچال
عكس دوم : بهار ۸۴ - تالش
| تبليغات | X |
ای به جامه خویش فرو پیچیده ، برخیز ! و جامه ات را پاکیزه ساز و پلیدی را هجرت کن