ای به جامه خویش پیچیده ، برخیز ! و جامه ات را پاکیزه ساز و پلیدی را هجرت کن ...
دو تنها مهربان با هم ...
همدان - فروردین ۸۵
تا آسمان...
همدان - فروردین ۸۵
ای بهار هم چنان تا جاودان در راه !
هم چنان تا جاودان بر شهرها و روستاهای دگر بگذر .
هرگز و هرگز ،
بر بیابان غریب من ،
منگر و منگر .
سایه نمناک و سبزت هر چه از من دورتر خوشتر .
بیم دارم کز نسیم ساحر ابریشمین تو ،
تکمه سبزی یروید باز ،
بر پیراهن خشک و کبود من .
هم چنان بگذار
تا درود دردناک اندوهان ماند سرود من ....
اخوان ثالث
آغاز شکفتن ها و دمیدن ها و شادمانی آفتاب و زمین فرخنده باد .
سرگردانی های مرا باد به عاریت برده است ؛
از این روست که خاموش و عاطل نشسته ام .
خیالم را غروبی سرخ ربود ؛
از این است که بی خیال آرمیده ام .
نگاهم را بال های مرغی دور پرواز با خود برد ،
از آن است که نگاهم بی تماشاست .
غمم را اندوه چشم گرسنگان ربود
و شادی ام را رقص آسودگان به تاراج برد .
سودایم را نیز به سوداگران فروختم .
و اکنون تهی و آزاد
بر درگاه ابدیت ایستاده ام ،
و تنها و تنها در کوله بارم ، عشق است ؛
آن هم برای تو ....
دیگر باید بروم ؛
خداحافظ ....
سیاوش
کنور هم تمام شد ، برگشتم دوباره همین جا . ممنون از همه دوستانی که وقتی من نبودم ، آمدند.
قهر
همدان - دی ۸۵
