به بهانه ۲۸ مرداد ..
زنان و مردان این مملکت را یا در زاد روزشان می ستایند یا در سالروز مرگشان . اگر چه این هم برای خودش غنیمتی است . اما حکایت دکتر مصدق ، حکایت غریبی است . در تقویم نه سالروز مرگی دارد و نه روز ولادتی ، پیش از این یادش با 29 اسفند عجین بود که اخیرا با آشکار شدن نقش مهم !! آیت الله کاشانی در ملی کردن صنعت نفت ، کم کم دیگر در آن روز هم یادی از این پیرمرد نمی کنند . تنها می ماند روز کودتای 28 مرداد و سقوط مصدق . فقط این روز است که یادی – البته شاید – از او می شود . شوخی غم انگیزی است ...
ما به کسی مثل مصدق نیاز داریم ، حالا که نیست ؛ چه می شود هر کدام ما یک مصدق بشود ؟ آرزوی دوری نیست ...
صاحبان عقیده و ایمان از مرگ نباید هراس کنند ، تا چه رسد به فحش ناکسان ...
وزن اشخاص جامعه به اندازه سختی هایی است که در راه مردم تحمل می کنند .
گریز از آزادی شیوه مرضیه استبداد است یعنی باعث رشد مستبد خودکامه می شود .
گرسنه می مانیم و آزادی و استقلال را از دست نمی دهیم . *
* جملات از کتاب "جامعه شناسی نخبه کشی" اثر علی رضاقلی است .
