تبليغاتX
آیریکان - خاموشی

آیریکان

ای به جامه خویش فرو پیچیده ، برخیز ! و جامه ات را پاکیزه ساز و پلیدی را هجرت کن

 

قدم زنان ...

همدان - بهمن ۸۶

 

دلخوشیم به "این نیز بگذرد" ها ... ، می برند و می درند و می خورند ... و ما ، کناره گرفته ایم از این همه وقاحت ، از این همه دروغ ؛ و چه تسمه ای می شکند از گرده هامان این حضرات ...

ما خاموشیم ... ، : نجابت !

چنین نیست رسم فرزندان ایران ... که " خاموشیم و خاموشی گناه ماست" *

ما :

فرزند باده و چنگ و طربیم ...

دست افشان رقص سماعیم ...

جامه دران آزادی ...

"کاروان ساغر و چنگیم ،

لولیان چنگمان افسانه گوی زندگیمان ،

زندگیمان شعر و افسانه .

ساقیانِ مستِ مستانه ..." **

چنین نپسندند فرزندان ایران را ...

سرخوشیم به عشق ...

عشقمان آباد ...

عشقمان آزاد ...

 

مه آلود ...

همدان - بهمن ۸۶

 

 

وقتی تو نیستی ...

تهران - اسفند ۸۶

 

*   از سیاوش کسرایی

** از مهدی اخوان ثالث

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 23 اسفند1386ساعت 9 PM  توسط سیاوش  |